Kültür-Sanat

“KİMLİKSİZ” – Kaptanla Konuşmalar

“KİMLİKSİZ” – Kaptanla Konuşmalar

İnsan, kimliksiz yaşayabilir mi kaptan?

-İnsan hiç kimliksiz olur mu Mehmet?

Peki benim bu yerini, yurdunu, kimliğini kaybetmiş hallerim ne olacak kaptan? Kendimi kaybettim, hükümsüzdür diye ilan versem, yine gelip beni bulur mu? Beni bana getirir mi kaptan?

“Her yara bir gün iyileşmez, her umut yine yeşermez” diye bir şarkı vardı biliyor musun? Şarkıdaki gibi düşün, her giden gelmez. Sen, onun sana kattıklarıyla, sana öğrettikleriyle yoluna devam etmen lazım… Kendine gelmen, kendine bir yer edinmen lazım.

Kendime gelemiyorum kaptan, kendime bir yer edinemiyorum. Kafamın içinde aynalarla kaplı bir oda var, nereye çevirsem kafamı bu ela renkli kapının arkasına hapsolmuş, kimliksiz bir ben.

Cami avlusuna bir piç bırakır gibi gitti. Ben o gün bana dair ne varsa kimliğim dahil, her şeyimi kaybettim. Onu affetmiyorum ama deli gibi solumda yatsın, nefesi içime dolsun, ben o nefesten yeniden doğayım istiyorum. Hahaha canım insanlık, ne kadarda aciz ve ne kadar da kimliksiz. Sol yanına hapsettiği olmadan kendine gelemiyor, kendine bir yer edinemiyor.

Bu acı geçmiyor, o dönmüyor ve ben kendimi affedemiyorum. Kimliksiz bir bebek gibi bu ela renkli odanın içine hapsoldum Kaptan. Ruhumda onun yamalı ruj izi duruyor ve ben daha bir kaybediyorum kendimi bu karanlık odada.

Öpüyorum kaptan, kimliğimizi yeniden bulduğumuz günlerin kıyısından.

Mehmet YEL

YORUMLAR (İLK YORUMU SİZ YAZIN)

Yorum yapabilmek için buradan üye girişi yapınız.

Gökkuşağı Köşesi Banner
Gökkuşağı Köşesi Banner

ÜYE GİRİŞİ

KAYIT OL