Kültür-Sanat

Kaptanla Konuşmalar – “YARA”

Kaptanla Konuşmalar – “YARA”

Yara, yaraya denk geliyormuş kaptan. Bazı acıların ağırlığı bitmiş ve bazı kadınların gözlerinde hep sonbahar varmış, Göğe bakınca gördüm bunu… Kelimelerim tükeniyor sen de çok konuşmuyorsun, eskisi kadar uğramıyorsun da bu mahzenime. Sahi kaptan, biz en son ne zaman mutluyduk? Yaralarımızı denk getirmeden, acılarımızı tartmadan, derdimizi ölçmeden ve güvenerek yola çıkacak kadar…

– İnsan Mehmet, pişmeden olgunlaşamıyor. Bu saydıklarının hepsi yol için var. Sen yola çıktığın zaman kendinde yeniden o gücü bulunca, yeniden göğe yükselecek adımların.

Ben yolda olmak istemiyorum kaptan, ben artık yolun kendisi olmak istiyorum. Bazı acıları, bazı yaraları, bazı anları sırtımdaki kamburdan atıp yola çıkmak istiyorum. İçten çürüyen bir ağaç gibiyim… Dışarıdan bakınca güçlü, görkemli, kocaman ama içim çürük. Ha yıkıldım, ha yıkılacağım diye diye yaşıyorum, yarın yok gibi.

Ben artık yolda olmak istemiyorum, yolun kendisi olmak istiyorum. Bir çocuk gibi yeniden doğarak başlamak istiyorum hayata… Yeniden, yenilmeden, emekleyerek başlamak istiyorum hayata. Korkuyu beklemeden, korkusuzca sevişerek…

İçimdeki Torosların sisi dağılsın, söz vazgeçeceğim bu öğrenilmiş çaresizlikten.

Öpüyorum kaptan… Yara’dan büyük olan yaralarımızla, ayağa kalktığımız günlerden…

Mehmet Yel

YORUMLAR (İLK YORUMU SİZ YAZIN)

Yorum yapabilmek için buradan üye girişi yapınız.

Gökkuşağı Köşesi Banner
Gökkuşağı Köşesi Banner

ÜYE GİRİŞİ

KAYIT OL