Köşe Yazıları Kültür-Sanat

Kaptanla Konuşmalar – “Aşıklar Vadisi”

Kaptanla Konuşmalar – “Aşıklar Vadisi”
Gökkuşağı Köşesi Banner

Ve bu sefer bir taş kondu kalbime kaptan. Yıkıntılardan kurtuldum. Birisi geldi etrafı toparladı, taşları dizdi, kalbimin harabelerini düzeltti ve geçti oturdu baş köşeye.

– Nasıl oldu bu Mehmet?

Her şey o ela renkli kapıdan çıkmakla başladı. Denizin karşısına geçip oturup kendimi dinlediğim günü hatırlıyor musun? O gün başladı… Burnuma bir portakal çiçeği kokusu geldi, çok özlemişim. Çocuk oldum yanında, yine gülebildim, yine eğlenebildim. Geldi ruhumdan öptü beni.

– Peki, korkmuyor musun Mehmet? 

Korku benim içime saklandı o kadar derindeki artık dışarı çıkmaya korkuyor. Artık bir kedinin başını okşayabiliyor, bir çocuğun gülüşünü görebiliyor ve göğe bakıp maviye dönebiliyordum. Bazı acılar zamanla geçiyor, bazı ateşler sönüyor, bazı yaralar iyileşiyor ve bazı umutlar yeniden yeşeriyor. Bir Ekim günü ben yeniden yeşerdim. Aşıklar vadisinden kalkan balonlar gibiyim. önce ateşim yandı, sonra göğe çakıldı adımlarım.

Öpüyorum kaptan. Ekim mucizesinin kıyısından, yeniden umuda koştuğumuz günlerden ve yine çocuk olduğumuz en güzel anlarımızdan

Mehmet YEL

YORUMLAR (İLK YORUMU SİZ YAZIN)

Yorum yapabilmek için buradan üye girişi yapınız.

Gökkuşağı Köşesi Banner
Gökkuşağı Köşesi Banner

ÜYE GİRİŞİ

KAYIT OL