Köşe Yazıları

Kaptanla Konuşmalar-8 “YOL”

Kaptanla Konuşmalar-8 “YOL”
Gökkuşağı Köşesi Banner

“Bu yol ayrımları insanı çok zorluyor kaptan. Mesala neden hayatımız boyunca çatallaşan yollar var ki? İnsan bir yoldan dümdüz gidemiyor mu? Ve neden yollar hiç bitmiyor? Sürekli yeni yollara girmekten bıktım, üstelik biri bitmeden diğeri başlıyor. Ne zaman bitecek bu yollar?”

– Ölünce biter oğlum.

“Yanlış… Ölünce bile yol ayrımına giriyorsun, yola çıkacağın günü bekliyorsun, sonra cezanı çekip cennete gideceğin günü bekliyorsun. Bak işte orada biter belki.

Ben büyümek istemedim hiç biliyor musun kaptan? Belki bu yüzden, bu karanlık odada bir koltuğun üstünde seninle konuşuyorum. Küçük bir çocuk gibi korktuğum için, adımlarım hep geri geri gittiği için, o yol ayrımlarına girmemek için… Oysa çocukken daha kolaydı, bilirdin, hangi yola girersen gir ailen oradaydı. şimdi öyle değil.. Şimdi sadece sen varsın, yol var. Ayrılık olmadan yolculuk yapmanın bir çaresi yok mu kaptan?”

-Bilemedim ki oğlum?

“Bunu belki de ayrılık olmadan yolculuk yapan insanlara sormak lazım, biz hiç başaramıyoruz kaptan. Bu yol ayrımları bizi hep yalnız bırakıyor ve biz içinden çıkılmaz yalnızlığın içinde kaybolan insanlarız. Kimimiz Tanrıcılık oynuyor, kimimiz Mecnunculuk, kimimiz sadık kulculuk… Benim payıma ise yol ayrımları ve ayrılık düşmüş. Biliyorum kaptan insan çamurlu patikaları olan yollarda olgunlaşıyor. Artık düşmek istemiyorum lütfen ellerimden tut.”

-Veda etmeden mi gideceksin oğlum?

“Bizim senle yolumuz bir kaptan, her seferinde aynı çatallaşan yolun başında yan yana oluyoruz. Vedalar, sevmesini öğrenememiş insanlar için.”

“Öpüyorum kaptan, umudunun mavisinden, ayrı düşmediğimiz yolların papatya tarlasından.”

Mehmet YEL 

YORUMLAR (İLK YORUMU SİZ YAZIN)

Yorum yapabilmek için buradan üye girişi yapınız.

Gökkuşağı Köşesi Banner
Gökkuşağı Köşesi Banner

ÜYE GİRİŞİ

KAYIT OL