Köşe Yazıları

Kaptanla Konuşmalar-5 “ÖZLEMEK”

Kaptanla Konuşmalar-5 “ÖZLEMEK”
Gökkuşağı Köşesi Banner

Özlemek kaptan, insanın kendisine yaptığı en büyük işkence. İçinde bir yük var sanki. Hep de en güzel günleri hatırlatıyor. Mesela güzel bir rüya görüyorsun, ona anlatmak için uyanıyorsun ve bir bakıyorsun yok. Sofra kuruyorsun onsuz, güzel bir şeyler oluyor fakat o yine yok. Radyoda şarkımız çalıyor ve sen tek başına ağlayarak dans ediyor, eşlik ediyorsun şarkıya. Özlemek kaptan… Özlemek, delirmenin eş anlamlısı gibi. Derdine derman kelimeler bulamadığın, kendini tanıyamadığın kanayan bir kısır döngünün içindesin de kimseye bir şey anlatamıyorsun. Gören, “kara sevdaya tutuldu” der. Çeken, “Allah kurtarsın” der… Bilen, hiç bir şey yapmadan susar senin gibi, öylece oturur karşımda iki çift laf edemez.

-“Geçecek oğlum”.

-Geçmiyor kaptan, yıllar geçiyor, ömür bitiyor ama o hep en özlediğim olarak içimde kalıyor. Bak şuramda, tek başına memleket kurmuş bir krallık gibi ve ben bu krallığı işgal edip huzura eremiyorum. Yok edemiyorum kafamın içindeki sesleri ve gülümsemekten başka bir şey yapamıyorum. Sahi, güzel gülüyor muyum kaptan?

-“Gülüyorsun oğlum, sen çok güzel gülüyorsun”.

Sen de hiç yalan söyleyemiyorsun be kaptan. Bu gülüşü kim görse aslında ne çok özlediğimi anlar. Sen de anla, sen de bil. Bu gecekonduda, bu boktan karanlık odada, dibine yaklaştığım köpek öldüren şarabımla ben onu hep çok özlüyorum. Anla kaptan, bil sen de…

Neyse kaptan, öpüyorum özleminin gülümsemene yansıttığı o acıdan.

Mehmet YEL

Kaptanla konuşmalar – 5

YORUMLAR (İLK YORUMU SİZ YAZIN)

Yorum yapabilmek için buradan üye girişi yapınız.

Gökkuşağı Köşesi Banner
Gökkuşağı Köşesi Banner

ÜYE GİRİŞİ

KAYIT OL