Köşe Yazıları

Kaptanla Konuşmalar-2 “KENDİ OKYANUSUNDA ÇIRPINMAK”

Kaptanla Konuşmalar-2 “KENDİ OKYANUSUNDA ÇIRPINMAK”

“Gittiğimiz bu yolların ne zaman biteceğini bilmiyorum Kaptan. En zor olanı da bu. İnsan, ne kadar yol gideceğini ve nerede biteceğini o yollarda ne kadar mutlu olacağını, belki de düşeceğini bilmeden yürüyor. İnsan haberi olmadan yaşıyor işte kimi öylesine, kimi ölesiye. Bir oyunun içindeyiz ve bu oyunun kurallarını hiç birimiz bilmiyor. Geçenlerde aynada kendime rastladım, kendimi hala yirmilerinde sanıyordum. Ne çok zaman geçmiş üstünden, aldığım kilolardan, dökülen saçlarımdan ve ışığı sönen gözlerimden anladım yolun yarısına geldiğim o yaşı. Sen en son aynada ne zaman kendine baktın kaptan?”

-“Her sabah bakıyorum oğlum.”
-“Öyle değil kaptan, öyle değil. En son ne zaman aynada senden gidenleri gördün?”
-“Bilemedim ki oğlum, çok zaman geçmiştir.”

“Bilemezsin kaptan, bilemezsin. Bir sabah uyanırsın ve o acı gerçekle karşılaşırsın, senden gidenlere veda edemeden gidişlerine… Senin kendinden gidişine, gözünün ışığının sönüşüne ve en çok da ‘gerçekten gülemeyişine’ hüzünlenirsin… İnsan bu hayatta hep bir şeydir ama en çokta hüzündür kaptan. Derinlerinde bir okyanus vardır ama kimse dalgalarla nasıl savaştığını bilmez. Çünkü herkes kendi okyanusunda boğulmamakla meşguldür.

Öpüyorum kaptan, boğulmadan mücadele ettiğin her günü.”

Mehmet YEL

Kaptanla konuşmalar-2

YORUMLAR (İLK YORUMU SİZ YAZIN)

Yorum yapabilmek için buradan üye girişi yapınız.

Gökkuşağı Köşesi Banner
Gökkuşağı Köşesi Banner

ÜYE GİRİŞİ

KAYIT OL