Köşe Yazıları

“İÇİMDEKİ DAĞINIKLIK!”

“İÇİMDEKİ DAĞINIKLIK!”
Gökkuşağı Köşesi Banner

Bu günlerde garip bir ruh haline sahibim. Darmadağınık bir oda, siyaset anlayışı gibiyim.

Bir ara “Dur bir toparlayıp düzenleyeyim” diyorum, sonra üstümde bir ağırlık, bırakıyorum öylece. Bir tarafımda sürekli rahatsızlık hissi. Her şeyin dengesiz, düzensiz olduğunu düşünüyor. Kimi yerlerin eşitsiz paylaştırıldığı fikrinde. En arkaya sıkıştırılmış şeylerin dışarı çıkarılması ve dışarıda içimi kirleten şeylerin kapatılması gerektiğini söyleyip duruyor. Gereksiz isteklerim olduğundan emin. Yediklerimi hak etmediğim düşüncesinde. İçimde tepinenlere ses çıkarmadığım için öfkeli. Güvendiğim şeylerin şapkasını indirip kelini gösteriyor. Sonra kısa çöpün uzun çöpe nasıl sataştığını anlatıyor. Gerine gerine yer kaplayanlara tahammülü kalmamış. Elinde bir tebeşir azınlıkta olan duygulara ha bire aynı eylemleri yazıp duruyor. “İçinde eşit yer dağılımı olmadan huzuru bulamazsın” diye bağırıp duruyor kulaklarıma.

Öbür yanım gayet memnun. Geçmiş direksiyonun arkasına, gözünde at gözlüğü ne engebeyi görüyor ne çukuru. Basmış gaza… O yanıma bakarsam uçuyoruz maazallah. İçimde olup biteni bırakmış el alemin derdine düşmüş. Bir tarafımın sürekli öbürünün elinden alıp yiyişine, doymayan yanımın eriyişine sırtını dönmüş, dışarıda kalmışlara yer arıyor. Huzursuz olan hiçbir yanıma tahammülü yok. Hangi hissiyatım şikâyet edip bağırsa en arka tarafa atıp kapatıyor. Bazen onu sevmeyen yönlerimi kapıları açıp dışarı düşürmeyi bile düşünüyor.

Başka bir tarafım ise yan gelmiş yatmış. Dünya sele gitse “amannn… ele n’oluyorsa bize de o olur” edasında. Kim kimi yemiş, kim ağlamış, kim gülmüş, kim kalmış, kim ölmüş umuru değil. “Yılan uzaktan gittiği sürece anı yaşamaya devam, bugün bulur bugün yerim. Keyfimi kimse için bozamam” diyor.

Bir de aralık yanım yar. Bir bakıyorum huzursuz yanımı kamçılıyor. “Doğru söylüyor bu gidişle tutunacak bir yerimiz olmayacak. Bir tarafımız açlıktan eriyor öbür tarafımız göbek bağlıyor. Bizi taşıyan ayni araba sonuçta. Bu gidişle frenimiz patlayacak bir yere çarpacağız. Birlikte hakkımızı savunalım. Bu düzeni birlikte kuralım” diyor. Rahat yanımı görünce de önceki dediklerini unutup rahatlığa özeniyor. “Sen de haklısın, herkes aklını kullansın. Herkes kendi hakkını savunsun, alemin delisi biz miyiz?” deyip geçiyor bir tarafa.

Bir de suskun yanım var ki en çok ondan korkuyorum. Sessizce izliyor hepsini. Hiçbirine karışmıyor. Hiçbir söz etmiyor. Geçmiş bir köşede öyle vakit öldürüyor.

Yani anlayacağınız biraz zor bir durumdayım sevgili okurlarım. İçimdeki bu dağınıklığı toparlamak için kafamı iyice toparlayıp bir çözüm üretmem lazım. Bunun tek yolu da huzursuz olan yanımı memnun etmekten geçiyor. Onun için de öncelikle azınlıkta olan hislerimi bir araya toparlayıp ortak bir histe buluşmak gerekiyor sanırım. Siz ne dersiniz?

Huzur dolu günlere kavuşmak dileğiyle, sağlıcakla kalın…

Birgül SOLMAZ 

YORUMLAR (İLK YORUMU SİZ YAZIN)

Yorum yapabilmek için buradan üye girişi yapınız.

Gökkuşağı Köşesi Banner
Gökkuşağı Köşesi Banner

ÜYE GİRİŞİ

KAYIT OL