Köşe Yazıları

Kaptanla Konuşmalar – 13 “KORKU”

Kaptanla Konuşmalar – 13 “KORKU”
Gökkuşağı Köşesi Banner

Korkuyorum kaptan… Bu korkuyu tarif edebileceğim bir kelime bulamıyorum. İlk defa kendimi bu denli çaresiz hissediyorum. Sanki ben her duyguma bir kelime bulmuşum da ilk defa bu kadar çaresiz kalmışım gibi. Bir dizi vardı, Ezel’di adı. Adam her şeyiyle baştan yaratmıştı kendini de, yine de yenilmişti ezeli aşkına. Bir onla olan savaşında başarısız kalmış, bir ondan intikam alamamıştı. Ben Ezel değilim kaptan… Bu korkudan kurtulmam gerek.

“Sahi kaptan, sen korkularınla nasıl başa çıkıyorsun? Böyle yanımda sessizce oturup korkmadan nasıl dinleyebiliyorsun beni? Tekrar, tekrar sonra yine tekrar eden bu kelimelerimden korkmadan, usanmadan ve bıkmadan nasıl baş edebiliyorsun? Kafamın içinde bir yerlerde derinlerimde ki cesaretimsin biliyorum. Ama sana ulaşamıyorum.”

-Kendini bulduğun zaman, bana ulaşacaksın oğlum.

“Ne zaman kaptan?”

-Ne demişti baban şiirinde? “Gül dalında güzelse, sevmek çağında güzel.” Zamanı gelince biz de kavuşacağız. Sen şimdiki halinden daha vakur, daha korkusuz yürüyeceksin. Yeter ki vazgeçme kendinden!

Kendimden vazgeçtiğim an bütün kapılar korkunun sokağına çıkıyor kaptan. Ben artık bir şeyleri yazmak değil, yazdıklarımın kahramanı olmak istiyorum. Dünya denen bu aşağıda kalmış yer, korkuyla yaşamak için çok kısa ve hayat severek sevişmek için çok uzun. Anladın mı kaptan?

-Anlamadım oğlum. Aklım karıştı.

Benim de kaptan. Hatırlıyor musun? Ben çocukken karate kursu dönüşü ‘bana yan bakan var mı?’ diye nara atardım. Korkumu gizlemek için… Babama ‘ben büyüdüm beni dövme artık’ demek için. Ama her seferinde korkum galip gelir, babam beni döverdi.

“Neden hep bu karanlık odadayım biliyor musun kaptan?” 

-Neden Oğlum?

Ellerimi ne zaman güneşe uzatsam, içimi bitip tükenmeyen bir korku sarıyor. Düşüyorum gecenin koynuna bir kaç şişe yardımıyla. Benim içime korkuyu eken babam… Bir gün kurtulacağım bu zindandan. Baba olacağım ve unutacağım korkuyu. O zaman da korku benim içime saklanacak, dışarı çıkmaya bu sefer o korkacak!

Neyse Kaptan, öpüyorum korkuyu beklemeden sabahladığımız o yakamoz vuran denizin kıyısından.

Mehmet YEL

YORUMLAR (İLK YORUMU SİZ YAZIN)

Yorum yapabilmek için buradan üye girişi yapınız.

Gökkuşağı Köşesi Banner
Gökkuşağı Köşesi Banner

ÜYE GİRİŞİ

KAYIT OL