Köşe Yazıları

BİR HASTANE KORİDORUNDA

BİR HASTANE KORİDORUNDA

“Ki beklemek, en kötü halidir yaşamanın.”

Üstünüze gelir sokaklar, evler, gökyüzü ve hastane koridorları. İçin içine sığmaz… İçinde bir deniz olur dalgaları gözünden akmak isteyen. Sen büyük evlatsın, güçlü olman lazım. Annene kardeşlerine örnek olman lazım. Böyle öğrettiler… Ağlamak istersin, kuytuya geçer sigara üstüne sigara yakarsın. Ki yanmak, Kasım ayının günü içinde volkanları yüreğine sığdırırcasına yanmak. Hayata mahrem yerlerinden tutunmak gibi.

Korkular hep vedaları getiriyor, az önce babamın gözlerinde gördüm. Korkmuş, daha doğrusu korkusunu bekliyor gibiydi. İnsan hep en çok beklediği korkusuyla yüzleşmeden bu dünyadan gitmiyor. Belki biraz sonra bir eksik devam edeceğim hayatıma, belki de yine eskisi gibi olacak bilmiyorum. İnsanın yaşamı hep X bilinmeyenli denklem ve biz bu denklemin içine atılmış zavallı varlıklarız. İşimiz hep korkuyu beklemek. İnsan kahramanını kendine muhtaç görmek istemiyor. Babam… Kahramanım, ilk arkadaşım, ilk düşmanım ama hep en fedakarım. En kızdığım ve en sevdiğim…

İçimde bir deniz var, dışarı çıkmaya korkuyor. Ben korkarsam annem, kardeşlerim de korkar. Şimdi sadece sigara içip en iyi bildiğim şeyi yapıyorum. Yazarak dertleşiyorum. Kendimle, seninle, sizlerle

5.11.21 – Bir hastane koridoru

Mehmet YEL

 

YORUMLAR (İLK YORUMU SİZ YAZIN)

Yorum yapabilmek için buradan üye girişi yapınız.

Gökkuşağı Köşesi Banner
Gökkuşağı Köşesi Banner

ÜYE GİRİŞİ

KAYIT OL